“Dante’nin cehennemi kurmaca değil… kehanettir! Berbat sefalet. Istıraplı acı. Bu, geleceğin manzarasıdır. İnsanlık eğer denetlenmezse, veba ya da bir kanser gibi işler… Bir vakitler faziletimizi ve kardeşliğimizi besleyen yeryüzü refahı tamamen tükeninceye dek, her yeni nesille birlikte artar sayımız… İçimizdeki canavarlar ortaya çıkar… Çocuklarımızı doyurmak için ölümüne bir bir savaş veririz. Burası Dante’nin dokuz daireli cehennemidir. Bizi bekleyen budur. Malthus’un matematiğiyle alevlenmiş gelecek üzerimize doğru savrulurken, cehennemin ilk dairesinde, tahminimizden çok daha hızlı bir şekilde düşmeye hazırlanarak… yalpalarız.” (33. Bölüm)

“Dante’s hell is not fiction… it is prophecy! Wretched misery. Torturous woe. This is the landscape of tomorrow. Mankind, if unchecked, functions like a plague, a cancer… our numbers intensifying with each successive generation until the earthly comforts that once nourished our virtue and brotherhood have dwindled to nothing… unveiling the monsters within us… fighting to the death to feed our young. This is Dante’s nine-ringed hell. This is what awaits. As the future hurls herself toward us, fueled by the unyielding mathematics of Malthus, we teeter above the first ring of hell… preparing to plummet faster than we ever fathomed.” (Chapter 33)

***

“Bertrand insanoğlu için sonsuz bir ümit besliyordu. Bir ‘insan ötesi’ çağının, gerçek bir başkalaşım çağının eşiğinde yaşadığımıza inanan bir transhümanistti. Onun fütürist bir zekası, çok az kişinin hayal bile edemeyeceği yolları görebilen gözleri vardı. Teknolojinin şaşırtıcı gücünü anlıyor, birkaç nesil sonra türümüzün tamamıyla başka bir hayvan türüne dönüşeceğine inanıyordu. Daha sağlıklı, daha akıllı, daha güçlü, hatta daha sevecen olacak şekilde genleri geliştirilmiş bir türe. Ama bir sorun vardı. Türümüzün bunu görebilecek kadar uzun yaşayabileceğini sanmıyordu.” (99. Bölüm)

“Bertrand had boundless hope for humankind. He was a Transhumanist who believed we are living on the threshold of a glittering ‘posthuman’ age-an era of true transformation. He had the mind of a futurist, eyes that could see down the road in ways few others could even imagine. He understood the astonishing powers of technology and believed that in the span of several generations, our species would become a different animal entirely-genetically enhanced to be healthier, smarter, stronger, even more compassionate. Except for one problem. He didn’t think we’d live long enough as species to realize that possibility.” (Chapter 99)